PSV D3 - Rot Weiss Essen D3

  1. zaterdag 22 augustus 11:00

    De Uitslag


  2. De eerste keer !

    Voor alles is een eerste keer, ook voor onze nieuwe D3. Eerste keer op een groot veld, eerste keer met de knappe uitgaanskledij, eerste keer op veld 7, en voor de doelmannen een eerste keer in een groot doel. En groot was het, maar dit gold ook voor de Duitse tegenspelers uit Essen.

    Voor het eerst ook 3 keer 20 minuten (dit zou in de “competitie” 2 keer 30 minuten worden)
    Normaal zijn de spelers na de zomervakantie enkele centimeters gegroeid (en dit zal zo ook wel zijn) maar op het grote veld leken het toch maar “kleine ukkies”.

    Nu, die “kleine ukkies” spelen knap en stevig voetbal en dat zal Rot Weis Essen geweten hebben.
    Gloednieuwe aanwinsten Rafaël en Stan mochten meteen starten en de voetbalshow die we gewoon waren van vorig seizoen was duidelijk nog niet ver weg, er waren nog wel wat jongens die zochten naar de juiste positie, maar trainer Colin wist zijn pionnetjes direct te plaatsen.

    De wedstrijd dan, PSV van bij de aftrap onmiddellijk in balbezit en de eerste kans was voor onze jongens. Cody met een “shotje” maar niet stevig genoeg, een opraper voor de bezoekende doelman. Na 5 minuten de eerste echte aanval van PSV en meteen goal. Jordan mooi voorbij zijn tegenspeler, tot op de doellijn, perfecte voorzet tot bij zijn makker Robin en die had de hoek maar voor het uitkiezen. 1-0.

    Na 8 minuten het antwoord van RWE. De eerste maal over de middenlijn, bal wordt mooi diep gespeeld, maar buitenspel, althans volgens iedereen, behalve volgens de scheidsrechter, die laat doorspelen en Stan is daardoor kansloos. 1-1 herbeginnen dus.

    Volgende kans voor Jordan, hij omspeelt de keeper maar is licht uit evenwicht gebracht en mist zijn kans om te scoren. Het antwoord van RWE kan weer tellen, de spits van Essen alleen op Stan af, maar die verkleint zijn doel goed en voorkomt zo de voorsprong van de bezoekers. Na een hoekschop van PSV komt de bal in de voeten van Baggio en “de Kanjer” poeiert het leer hoog in het dak van het doel. 2-1.

    In de aanvang van de tweede periode wordt in de bezoekende defensie behoorlijk wat geklungeld en de bal komt in de voeten van Cody, die gaat alleen op doel af maar wordt foutief gestopt in de grote rechthoek. Eerste keer strafschop, Cody’s bal wordt gestopt door de keeper maar James is goed gevolgd en tikt hem alsnog voorbij de doelman. 3-1.

    Het meeste voetbal wordt gespeeld op de as van het veld en op de zijkanten ligt een enorme ruimte, trainer Colin roept zijn spelers dan ook toe meer over de flanken te spelen, maar voetbal is leuk en iedereen wil die bal natuurlijk….. Jordan en Rafaël besluiten nog op de doelman maar telkens wordt de knal afgeblokt.

    In de derde periode komt die “goeie ouwe” Cody met zijn “goeie ouwe” vertrouwde rushes voorbij alles en iedereen maar de afwerking staat nog net niet scherp. Volgende kans weer voor PSV met een prachtige pass van Bjorn op Cody maar weer net niet. PSV morst met kansen en dan is het altijd uitkijken voor de tegenpartij. En inderdaad wordt er ook nu weer gevaarlijk gecounterd maar Armando komt Lars even assisteren en is het gevaar teniet gedaan.

    TGV Bosma is van zijn snelheid van vorig seizoen nog niets verloren, integendeel, razendsnel langs de zijlijn, goede voorzet tot bij Roland maar knappe redding van de Essen doelman.

    Op een counter van RWE wordt weer diep gespeeld, weer buitenspel en weer wordt er niet gefloten, en weer is het doelpunt. Déjà vu? Het staat wel 3-2.

    Een laatste tegenaanval van RWE, Arne komt uit doel, dwingt de spits naar buiten, maar deze kan toch nog trappen, maar Armando kan keren op de doellijn.

    Op een shot van Essen kan Arne de 3-3 voorkomen. Counter van PSV nu, die eindigt op een hoekschop.
    Die wordt getrapt door Cody, verlengt door Rafaël tot bij Robin en die aarzelt niet, 4-2. De eindstand

    Goede wedstrijd van PSV maar met de tegenaanvallen van RW Essen was het toch steeds uitkijken. Verdiende overwinning!

    De start van het nieuwe seizoen hebben we dus niet gemist. Dit smaakt naar meer.


    Verslag met dank aan Joël Lekens